Budowa każdej drogi zaczyna się od robót ziemnych i skalnych

W naturze nie zawsze mamy do czynienia z idealnymi warunkami gruntowymi - zarówno w projektach dotyczących budownictwa podziemnego, jak i nadziemnego. Często należy najpierw przygotować grunt w celu zwiększenia dopuszczalnego obciążenia. Drogę wybudować można bowiem jedynie na stabilnym podłożu. W jakiej technologii ułożyć podbudowę?

Zagęszczenie gruntu

Zanim na drodze będzie można ułożyć warstwę nośną, warstwę wiążącą oraz górną warstwę ścieralną nawierzchni, należy najpierw wykonać roboty ziemne, gdyż w większości przypadków podłoże jest luźne i nie posiada wystarczającej nośności. Najważniejszym procesem podczas robót ziemnych jest zagęszczanie. Jego celem jest zmniejszenie zawartości powietrza i wody w porowatym podłożu. W ten sposób podłoże uzyskuje odpowiednie właściwości: staje się bardziej wytrzymałe na narażenia na skutek ruchu drogowego oraz czynniki klimatyczne. Szczególnie efektywne podczas robót ziemnych jest dynamiczne zagęszczanie za pomocą walców wibracyjnych i walców oscylacyjnych wynikające z współdziałania drgań bębna oraz jego masy własnej.

Zagęszczenie bardziej zwięzłych gruntów jest najskuteczniejsze przy użyciu okołkowanych walców do robót ziemnych pracujących przy wysokiej amplitudzie, natomiast grunty niespoiste zagęszcza się najlepiej za pomocą bębnów gładkich przy mniejszych amplitudach. W ten sposób grunt przygotowuje się do ułożenia kolejnych warstw drogi, chyba że zawartość wilgoci w gruncie jest jeszcze zbyt wysoka. Wówczas należy je ustabilizować dodatkowo.

Stabilizacja gruntu

Ekstremalnie spoiste i zawilgocone podłoża nie nadają się do zagęszczania walcem. W pierwszej kolejności należy je ustabilizować, tak by uzyskały odpowiednią nośność i właściwości umożliwiające wykorzystanie ich jako warstwa spodnia nawierzchni drogowej.

Stabilizację przeprowadza się w celu trwałego związania wody w gruncie. Osiąga się ją przez domieszkę środka wiążącego - wapna bądź cementu. Szczególnie przy stabilizacji gruntu za pomocą cementu warstwa spodnia uzyskuje trwałą wytrzymałość na obciążenia powodowane ruchem drogowym, wnikaniem wody czy mrozem. Grunty podlegające stabilizacji są często grząskie i można jeździć po nich tylko mocnymi, napędzanymi na wszystkie koła pojazdami. Z tego powodu stabilizatory gruntu dysponują dużymi kołami z oponami o grubym profilu, wydajnym napędem jezdnym oraz posiadają wysoką siłę pociągową. Bęben mieszający podczas jednego przejścia potrafi przemieszać warstwę gruntu o grubości do 56 cm z rozsypanym środkiem wiążącym. Dzięki temu obniża się zawartość wody, a grunt staje się gruzełkowaty, przez co może zostać perfekcyjnie zagęszczony przez walec.

Trasowanie

Do prac na skalistym terenie wykorzystuje się frezarki na zimno lub maszyny typu Surface Miner, które przygotowują teren do budowy drogi - lub jak się to określa w branży: trasują drogę.

Trasowanie na podłożach z wapienia, łupku, granitu albo innych skał często wykonuje się za pomocą wysadzania. Skutkiem tego są wstrząsy, hałas oraz zapylenie. Tam, gdzie eksplozje nie są możliwe z powodu znajdujących się w pobliżu gospodarstw domowych, urządzeń przemysłowych lub torów kolejowych, trasowanie następuje przez frezowanie skał. W tej przyjaznej dla środowiska technologii skały usuwa się bez zbędnych wstrząsów

Kamień jest ładowany na samochody ciężarowe za pomocą obrotowej taśmy wysypowej już podczas procesu frezowania, za który odpowiada bęben wyposażony we frezy z twardego stopu. Dzięki równomiernemu uziarnieniu pozyskany materiał może być wykorzystywany bez dodatkowej obróbki jako wypełnienie. Na precyzyjnie wyprofilowanej powierzchni budowa drogi jest teraz możliwa beż żadnych problemów.

EN PL