Utrzymanie obiektów budowlanych, naprawy i renowacja

Duże obciążenia, którym podlegają drogi, pozostawiają po sobie ślad. Dla każdej drogi nadchodzi kiedyś taki moment, gdy trzeba przeprowadzić jej remont generalny. Obrazy uszkodzeń drogi są jednak bardzo różne. Jakie metody naprawy są skuteczne w renowacji zepsutych dróg? Czym się od siebie różnią? Które roboty mogą być wykonywane przez zespoły mobilne?

Wymiana wierzchniej warstwy

Jednym ze standardowych sposobów naprawy drogi jest wymiana nawierzchni. Wyzwanie polega tu na tym, by zerwać jedynie rzeczywiście uszkodzone warstwy nawierzchni - i to w taki sposób, by zapewnić płynny ruch na drodze. Z tych względów w grę często wchodzi tylko jedna technologia: frezowanie na zimno.

Za zrywanie nawierzchni odpowiadają frezarki na zimno. Zazwyczaj w zespole współdziała ze sobą przeróżny sprzęt ciężki: duża frezarka zrywa nawierzchnię, natomiast mała jest wykorzystywana do frezowanie takich części drogi jak obszar wokół pokryw studzienek kanalizacyjnych lub obszar przy krawężnikach. Bez względu na to, czy nawierzchnię wykonano z asfaltu, czy z betonu: w ramach jednej operacji maszyny zrywają i transportują urobek bezpośrednio na samochód ciężarowy, który następnie wywozi frezowinę z miejsca budowy.

Frezowanie korekcyjne

Alternatywę dla wysokonakładowego i czasochłonnego remontu generalnego stanowi frezowanie precyzyjne. Ta technologia wykorzystywana jest przede wszystkim wówczas, gdy falistość jezdni, koleiny lub śliska powierzchnia drogi poważnie zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Metoda ta to tak naprawdę modyfikacja standardowego frezowania na zimno, różni się ona od niego jedynie mniejszą odległością noży na bębnie. Frezowaniem precyzyjnym nazywamy taką obróbkę, gdy odstęp między liniami frezowania wynosi maksymalnie 8 mm. Celem tego typu obróbki jest uzyskanie nowej, określonej struktury nawierzchni. Bębny do frezowania precyzyjnego nie mogą wprawdzie usuwać uszkodzeń, które powstały głęboko pod powierzchnią drogi, jednak są one w stanie uczynić nawierzchnię szorstką i równą. Dokonują tego podczas jednego cyklu pracy - kolejne etapy remontu, jak na przykład położenie nowej warstwy nawierzchni, w większości wypadków nie są już konieczne.

Wbudowywanie cienkich warstw mas bitumicznych na gorąco

Jeśli droga wykazuje niewielkie uszkodzenia na powierzchni, nie trzeba od razu wymieniać całej warstwy ścieralnej. Szczególnie ekonomiczną i przyjazną dla środowiska alternatywę stanowi metoda układania „cienkich warstw bitumicznych na gorąco”.

Do wbudowywania cienkich warstw najlepiej nadaje się układarka ze zintegrowanym modułem spryskującym. Maszyna ta samoczynnie rozpyla warstwę łączącą z emulsji bitumicznej modyfikowanej polimerami, zamykając powierzchnię poniższej warstwy. Równocześnie układa ona cienką warstwę nawierzchni asfaltowej, o grubości od 1,2 do 2,0 cm. By podczas zagęszczania nie została uszkodzona znajdująca się pod spodem zimna warstwa, proces zagęszczania należy wykonać metodą oscylacji. Alternatywnie można również zagęszczać statycznie, jednak nie należy stosować wibracji.

Wbudowywanie cienkich warstw mas bitumicznych na zimno

Szybszą i tańszą alternatywą całkowitej wymiany nawierzchni jest ułożenie cienkich warstw na zimno. Za granicą technologia ta jest znana jako microsurfacing.

Najpierw frezarki na zimno z bębnami dokładnego frezowania przygotowują powierzchnię drogi do ułożenia cienkich warstw bitumicznych na zimno. Powstały w ten sposób precyzyjny profil jezdni zapewnia optymalne podłoże, z którym doskonale wiążą się cienkie warstwy mas bitumicznych. Zagłębienia w wyfrezowanym profilu zazębiają się przy tym mocno z cienką warstwą warstw bitumicznych na zimno, przez co powstaje doskonałe połączenie. Cienkie warstwy wbudowywane na zimno to rozwiązanie nie tylko korzystne cenowo, lecz również szybkie. Cienka warstwa nawierzchni może być układana w systemie mobilnym, a droga jest ponownie przejezdna już po krótkim czasie.

InLine Pave

InLine Pave jest technologią, która została oficjalnie potwierdzona w niemieckich regulacjach budowlanych. Układanie warstwy wiążącej oraz warstwy ścieralnej odbywa się przy tym „in line”, a więc w jednym cyklu pracy „gorące na gorące” bezpośrednio po sobie. Stosowane maszyny potrzebują jedynie 3 metrów szerokości, dzięki czemu ruch drogowy może przebiegać płynnie na sąsiednich pasach.

Bardzo dobre zagęszczanie wstępne warstwy wiążącej zapobiega zmieszaniu materiału warstwy wiążącej z materiałem warstwy ścieralnej; gwarantuje także wyraźne rozdzielenie warstw oraz zapewnia optymalne zamknięcie nawierzchni. Warstwa wiążąca i warstwa ścieralna doskonale się ze sobą zazębiają. Znakomite związanie warstw pozwala nie tylko na oszczędności na emulsji bitumicznej, lecz zwiększa także czas użytkowania drogi.

Recykling na gorąco

Porowate i zniekształcone warstwy ścieralne można naprawiać przez recykling nawierzchni wykonywany metodą na gorąco, prace te wykonują wyłącznie mobilne zespoły budowlane. Warunek ku temu stanowi jednak nienaruszony stan struktury warstw. Przy recyklingu metodą na gorąco poprawia się wszystkie istotne cechy nawierzchni i profilu jezdni oraz skład frakcji mieszanki mineralnej.

Podczas tego procesu nagrzewnica za pomocą zasilanego gazem pola grzewczego na podczerwień ogrzewa warstwę wierzchnią do temperatury 150 °C, tak że miękki asfalt jest luzowany przez recykler na gorąco, a następnie zrywany, przerabiany i ponownie układany. W ten sposób można przywrócić przyczepność, zagwarantować odpływ wody oraz usunąć koleiny. Oszczędności są przy tym ogromne.

Recykling na zimno in situ

Drogi, które narażone są na duże obciążenia na skutek ruchu pojazdów ciężarowych, wykazują często uszkodzenia w warstwie nośnej. Aby je usunąć, należy naprawić całą strukturę drogi. Recykling na zimno to metoda, dzięki której można przywrócić odpowiednie parametry nośności drogi.

W odróżnieniu od recyklingu na zimno „in plant” w technologii „in situ” cały proces odbywa się w ramach jednej operacji roboczej. Dzieje się to w następujący sposób: specjalny recykler na zimno granuluje uszkodzone warstwy drogi, na ogół warstwę ścieralną i warstwę wiążącą oraz pewną część warstwy nośnej, mieszając granulat z nowym środkiem wiążącym i natychmiast układa go ponownie. Za tą metodą przemawia krótki czas budowy oraz wysoka efektywność ekonomiczna.

Recykling na zimno in plant

Przy recyklingu na zimno „in plant” zazwyczaj w pobliżu placu budowy ustawia się mobilne urządzenie mieszające do recyklingu na zimno. Zerwany na placu budowy asfalt dociera tam samochodami ciężarowym. Maszyna ta wykonuje w znacznym stopniu ten sam zakres prac jak recykler „in situ”: asfalt zostaje poddany 100-procentowemu recyklingowi z dodatkiem jednego lub większej ilości środków wiążących. Na koniec samochody ciężarowe dostarczają mieszankę po recyklingu z powrotem na plac budowy.

Jeżeli urządzanie mieszające do recyklingu na zimno przygotowuje zimną mieszankę bitumiczną z dodatkiem asfaltu spienionego, wówczas nie trzeba jej natychmiast układać. Można ją składować przez pewien czas na hałdzie, zatem masa bitumiczna nie musi wcale pochodzić z tej samej budowy, na której później zostanie położona.

EN PL